Αν το καλοσκεφτούμε ο χρόνος δεν υπάρχει. Ζούμε πάντα ένα αιώνιο τώρα. Η παρούσα στιγμή είναι ο μοναδικός χρόνος μέσα στον οποίο ζούμε. Το χθες δεν υφίσταται πια και το αύριο δεν έχει δημιουργηθεί ακόμα.
Ο χρόνος κινείται ανάμεσα σε ένα παρελθόν και ένα μέλλον που δεν έχουν αντικειμενική πραγματικότητα. Χρόνος είναι μια συμβατικότητα της σκέψης και της γλώσσας, μια κοινωνική συναίνεση. Είναι σαν μια ταινία, που αποτελείται από διαφορετικές σκηνές. Κάθε σκηνή, μας απεικονίζει σε κάποια στιγμή του παρόντος, αλλά οι σκηνές εμφανίζονται κινούμενες. Τα πάντα εκτυλίσσονται στο παρόν. Μπορούμε μόνο να προβάλλουμε στον νου μας αυτό που αποκαλούμε παρελθόν ή μέλλον, αλλά δεν μπορούμε να ζήσουμε παρά μόνο στο παρόν.
Έχουν γραφτεί και έχουν ειπωθεί άπειρα για την δύναμη του ανθρώπου να δρα και να πράττει. Πότε όμως πράττουμε; Μόνο στο τώρα. Κάθε μας στιγμή είναι μοναδική, ανεπανάληπτη και αναντικατάστατη. Δεν μπορούμε να γυρίσουμε πίσω στο παρελθόν και δεν μπορούμε να ταξιδέψουμε στο μέλλον – τουλάχιστον όχι ακόμα..!
Τραγούδια και ταινίες μιλούν για το ταξίδι στον χρόνο. Σε ποιο βαθμό άραγε, θα αλλάζαμε τα πράγματα αν ταξιδεύαμε μπροστά ή πίσω στον χρόνο; Σίγουρα θα κάναμε το παν για να αποφύγουμε κάθε δυσκολία, δυστυχία, ασθένεια ή θάνατο.
Ίσως όμως η ευτυχία και η πληρότητα του εαυτού να βρίσκεται μέσα σε αυτό που συνήθως ξεχνάμε ή προσπερνάμε, δηλαδή την συνειδητοποίηση ότι υπάρχουμε ολοκληρωτικά στο τώρα και την συνειδητή σύνδεση με την παρούσα στιγμή.
Πολλές φορές όμως αποσυνδεόμαστε από το τώρα. Για παράδειγμα, πόσες φορές λειτουργούμε μηχανικά; Όταν μαγειρεύουμε ίσως να έχουμε κάνει όλα τα βήματα και να μη θυμόμαστε πότε μπήκε το ταψί στον φούρνο. Ή όταν είμαστε στον δρόμο και οδηγούμε, πόσες φορές φτάσαμε σπίτι μας και δεν θυμόμαστε την διαδρομή; Όλα αυτά αφέθηκαν στον αυτόματο μηχανισμό του μυαλού μας.
Το μυαλό του ανθρώπου είναι το μεγαλύτερο εργαλείο του. Είναι το σπαθί και η πανοπλία του, για να νικήσει κάθε μάχη. Ωστόσο το μυαλό μας λειτουργεί ανάλογα με αυτά που το προγραμματίζουμε. Τα αποτελέσματα της ζωής μας είναι ανάλογα των σκέψεων και των πράξεών μας. Η ακατάπαυστη σκέψη του παρελθόντος και η συνεχής ανησυχία του μέλλοντος, είναι που δεν μας επιτρέπουν να χαρούμε την παρούσα στιγμή. Το μυαλό πλημμυρίζει εικόνες και έτσι υπάρχει συναισθηματική φόρτιση, που με την σειρά της ανεβάζει τα επίπεδα κάποιων ορμονών στο σώμα μας. Όλα αυτά με τη σειρά τους οδηγούν σε ανάλογες πράξεις.
Αν όμως για λίγο σταματήσουμε το αιώνιο κυνηγητό των σκέψεων τότε θα βρεθούμε και πάλι στο παρόν. Στο αιώνιο εδώ και τώρα, βρίσκεται η ουσία της ζωής. Βρίσκεται η συνειδητοποίηση ότι μπορούμε να ελέγξουμε τις σκέψεις μας, ότι μπορούμε να δράσουμε διαφορετικά, ότι οι πιθανότητες είναι πολλές και κάποιες φορές δεν έχουμε σκεφτεί όλες τις λύσεις, ότι δρόμοι και τρόποι υπάρχουν.
Ωστόσο, η ικανότητα να εστιάζουμε την προσοχή μας πάλι στο παρόν και στην παρούσα στιγμή, αναπτύσσεται με εξάσκηση.
Το μυαλό πάντα θα κάνει σενάρια για το μέλλον και πάντα θα αναπολεί το παρελθόν. Το μυστικό είναι να επαναφέρουμε το μυαλό στο παρόν. Στο τώρα υπάρχουν οι λύσεις. Μόνο αν μείνουμε ήρεμοι και καταλαγιάσει η τρικυμία του μυαλού, θα φανεί ο δρόμος.
Ομίχλη πάντα θα υπάρχει αν δεν ηρεμήσουμε τις σκέψεις. Ας μην τις αφήνουμε άλλο ανεξέλεγκτες. Ας φέρουμε μέσα μας τον αληθινό χρόνο του παρόντος.
Όπως πάντα έχετε την αγάπη μου.