Όλοι έχουμε ακούσει μελωδίες από ένα πιάνο. Ίσως να έχουμε δοκιμάσει να παίξουμε κιόλας. Αλήθεια, πώς ακούγεται η μουσική από έναν έμπειρο πιανίστα και πώς ακούγεται όταν κάποιος παίζει μουσική για πρώτη φορά;
Το πιάνο είναι πάντα εκεί, είναι πάντα έτοιμο να αφήσει τα πλήκτρα του στα δικά μας χέρια. Τα χέρια όμως που θα ακουμπήσουν τα πλήκτρα, διαφέρουν. Όπως διαφέρουν και τα πλήκτρα. Μπορεί να μοιάζουν, όμως κάθε πλήκτρο βγάζει διαφορετικό ήχο. Έτσι είναι και οι άνθρωποι. Θα βγάλουν διαφορετικό ήχο, δηλ. συμπεριφορά, ανάλογα με το ποιο πλήκτρο πατήσαμε, δηλ. ποιο «κουμπί». Σε κάθε πλήκτρο αντιστοιχεί και μια νότα.
Κάθε φορά που θα φερθούμε με θυμό ή επιθετικότητα, ανάλογα θα μας απαντήσουν και οι άνθρωποι γύρω μας που έχουν εισπράξει αυτή την συμπεριφορά. Αν φερθούμε με σεβασμό και κατανόηση, θα μας απαντήσουν και πάλι με τον ανάλογο τρόπο. Όταν απευθυνόμαστε σε έναν άνθρωπο, ποια πλήκτρα πατάμε πάνω στο πιάνο της ζωής, στο πιάνο της προσωπικότητας του κάθε ατόμου; Ο ήχος που έρχεται στα αυτιά μας από αυτή την επαφή, μας ικανοποιεί;
Είναι αλήθεια πως με την εξάσκηση, ένας πιανίστας θα γίνει καλύτερος. Οι μελωδίες που θα παράγει θα είναι σαφώς ανώτερες από αυτές που ακούστηκαν τις πρώτες φορές που ήρθε σε επαφή με το πιάνο. Έτσι και με τους ανθρώπους, κάθε φορά που κάποια συναναστροφή δεν πηγαίνει τόσο καλά, μπορούμε πάντα να επαναπροσδιορίσουμε την σχέση μας και να δοκιμάσουμε ξανά. Αυτή την φορά με την γνώση από την προηγούμενη εμπειρία μας.
Κάποιος άλλος θα ακούσει την μελωδία από την δική μας εκτέλεση. Ο καθένας μπορεί να έχει γνώμη και άποψη. Κανείς όμως δεν θα είναι στην δική μας θέση. Κανείς δεν θα γνωρίζει τι υπάρχει πίσω από κάθε νότα. Πόσο εξάσκηση έγινε σε ένα συγκεκριμένο κομμάτι, πόσο δουλέψαμε την σχέση με ένα συγκεκριμένο άτομο, είναι κάτι που το γνωρίζουμε μόνο εμείς.
Επειδή όλες οι συναναστροφές και οι σχέσεις έχουν να κάνουν με ανθρώπους, είναι στο χέρι μας κάποιες φορές, να βγάλουμε μέσα από τους συνανθρώπους μας μια υπέροχη μελωδία ή το αντίθετο.
Τα διαφορετικά πλήκτρα του πιάνου, βοηθούν να συνθέσουμε μια εύρυθμη και αδιάλειπτη μουσική. Μπορεί τα μαύρα πλήκτρα να παραπέμπουν στις δυσκολίες ενός χαρακτήρα και τα άσπρα στις ευχάριστες πλευρές του, αλλά χρειάζονται και τα δύο για μια όμορφη μελωδία. Αυτό σημαίνει ότι αποδεχόμαστε το άτομο ολοκληρωτικά με τα θετικά του και τα αρνητικά του στοιχεία.
Στο τέλος όμως ας θυμόμαστε, ότι η μελωδία που θα ακουστεί, εξαρτάται από τις άκρες των δακτύλων μας.
Όπως πάντα έχετε την αγάπη μου.