Επίθεση, φωνές, απειλές, φασαρία…
Κάθε φορά που κάποιος απειλεί την ζώνη βολικότητάς μας, που προσβάλει την ακεραιότητά μας και θίγει τα προσωπικά μας συμφέροντα, αυτοί είναι οι τρόποι που αντιμετωπίζουμε την κατάσταση.
Παλεύουμε να κάνουμε την άλλη πλευρά να μας πιστέψει, να αλλάξει γνώμη, να παραδεχτεί το λάθος που εμείς βλέπουμε τόσο φανερά μπροστά μας. Και συνεχίζουμε κάθε δυνατή προσπάθεια είτε έχουν δίκιο, είτε όχι, ενώ γνωρίζουμε ότι ο άλλος δεν θα παραδεχτεί ποτέ ότι έκανε λάθος, αλλά ούτε κι εμείς.
Η ανάληψη της ευθύνης, η αναγνώριση του λάθους, η συγχώρεση και η μετακίνηση σε μία νέα θέση, είναι γνωρίσματα των σοφών και πνευματικά δυνατών ανθρώπων.
Όταν σταματήσουμε να πηγαίνουμε ενάντια στο ρεύμα της ζωής και ξεκινήσουμε να ρέουμε μαζί της, θαύματα αρχίζουν να συμβαίνουν. Πολλές φορές για να κατακτήσεις κάτι δεν χρειάζεται καμία μάχη. Χρειάζεται μόνο σοφία και ειρηνική στάση ζωής.
Σκεφτείτε το νερό. Ποτέ δεν πάει κόντρα σε οποιοδήποτε εμπόδιο σταθεί μπροστά του. Θα περάσει από πάνω από το εμπόδιο, γύρω από το εμπόδιο και κάτω από αυτό και στο τέλος θα μεταμορφώσει ολόκληρο το τοπίο γύρω του.
Η αγωνία να αποκτήσουμε κάτι, δημιουργεί αντίσταση και η αντίσταση εμποδίζει την ροή στη ζωή μας. Οι Στωικοί φιλόσοφοι κατάλαβαν ότι η απελπισία γίνεται το μεγαλύτερο εμπόδιο ανάμεσα σε μας και στα όνειρά μας.
Και το παράδοξο είναι ότι όταν απελευθερωθούμε από την προσμονή και την προσδοκία του αποτελέσματος, τότε αρχίζουμε να παρατηρούμε ότι οι πόρτες ανοίγουν πιο εύκολα μπροστά μας, επειδή συνήθως τέτοιες ευκαιρίες και τέτοιες πόρτες είναι αόρατες σε ένα αγχωμένο μυαλό.
Αυτό δεν σημαίνει να παραιτηθούμε από τους στόχους μας, σημαίνει να καταλάβουμε τη διαφορά μεταξύ στοχευμένης δράσης και εξουθενωτικής πάλης. Με λίγα λόγια να σταματήσουμε να παλεύουμε με την πραγματικότητα και να αρχίσουμε να χορεύουμε μαζί της, επειδή η αντίσταση γίνεται ο μεγαλύτερος εχθρός μας.
Ο Μάρκος Αυρήλιος έλεγε ότι τον δρόμο δεν τον σταματάει το εμπόδιο, αντίθετα το εμπόδιο γίνεται ο δρόμος.
Και ο φιλόσοφος Επίκτητος έλεγε ότι κανένας δεν μπορεί να σε πληγώσει χωρίς τη δική σου συγκατάθεση. Κάθε φορά που πιστεύουμε ότι η ευτυχία μας εξαρτάται από άλλους ανθρώπους και από εξωτερικούς παράγοντες είναι σαν να παραδίδουμε σε αυτούς τα κλειδιά του σπιτιού μας.
Κανένας άλλος πέρα από τον εαυτό μας δεν είναι υπεύθυνος να μας προχωρήσει στο δρόμο που θέλουμε, να κάνει πραγματικότητα τα όνειρά μας και να μας κάνει ευτυχισμένους.
Όταν η διάθεση μας εξαρτάται από τη γνώμη άλλων ανθρώπων, όταν η αυτοπεποίθηση μας ανεβαίνει και πέφτει ανάλογα με τον τραπεζικό μας λογαριασμό και η προσωπική μας αξία κυμαίνεται ανάλογα με τις εξωτερικές εκτιμήσεις, τότε έχουμε μεταμορφώσει τον εαυτό μας σε μία μαριονέτα όπου οι εξωτερικές καταστάσεις τραβούν τα σχοινιά.
Δεν χρειάζεται πια να αντιδρούμε μέσα από το φόβο της έλλειψης. Μπορούμε να είμαστε ευτυχισμένοι άσχετα από τις εξωτερικές συνθήκες.
Όταν ξέρουμε ότι η αξία μας δεν εξαρτάται από τις εξωτερικές συνθήκες και την κρίση των ανθρώπων τότε ενεργούμε πιο αυθεντικά.
Όταν ξέρουμε ότι η ασφάλεια και η σιγουριά προέρχεται από μέσα μας κάνουμε μεγαλύτερα και πιο σταθερά βήματα.
Οι άνθρωποι μπορούν να ξεχωρίσουν τη σιγουριά και την εσωτερική ασφάλεια που νιώθουμε και ελκύονται από αυτές τις αξίες.
Οπότε σήμερα ας αναρωτηθούμε με ποιο τρόπο επιλέγουμε να νιώσουμε, άσχετα με τις εξωτερικές συνθήκες που επικρατούν και έπειτα ας τιμήσουμε την απόφαση που πήραμε.
Όπως πάντα έχετε την αγάπη μου
