Ο άνεμος συνομωτει υπέρ μου, κάτω από τον καυτό ήλιο και εγώ δέχομαι λαίμαργα τα δροσερά φιλιά του
Καμίνι αναμμένο τα βότσαλα, παραχωρούν το δικαίωμα στην ψάθα μου να τα σκεπάσει
Τα
κύματα βγάζουν τρυφερά την γλώσσα τους, πάνω στην άμμο, αφήνοντας μια
υγρή γραμμή που βάζει την παραλία μέσα σε μια σκούρα κορνίζα.
Ένας στόχος σχηματίστηκε από ανεπαίσθητους κύκλους, εκεί που ένα ψαράκι πήδηξε έξω από το απέραντο θαλασσί.
Τα νερά έγιναν καθρέφτες για να κοιτάζονται τα βουνά εκεί που ακουμπούν στην βάση τους.
Τα σύννεφα αποφάσισαν να μην παίξουν σήμερα το παιχνίδι του ήλιου. Αντί να τον κρύψουν, κρύφτηκαν αυτά.
Η
θάλασσα πάντα μου κάνει το χατίρι και με τα κύματά της, τρέχει προς
εμένα. Την ακουμπώ με το πόδι, εκείνη μου επιτρέπει να βυθιστώ και εγώ
την αφήνω να χωρέσει ολόκληρη μέσα μου. Η στιγμή της ένωσης είναι
απολαυστική σαν ερωτικό σμίξιμο.
Κολυμπώ σαν να πετώ. Τα μαλλιά βαραίνουν βρεγμένα κ γίνονται ένα με τον ζωντανό βυθό και τα πλάσματα του νερού.
Ομιλίες,
μηχανές αυτοκινήτων, πουλιά και θάλασσα μπλέχτηκαν μαζί, κι εγώ ανάμεσά
τους γράφω τις λέξεις που εγκλωβίστηκαν στο μυαλό, για να τις
απελευθερώσω.