Παρατηρώ στις ανθρώπινες σχέσεις ότι οι άνθρωποι δεν εμβαθύνουν ο ένας στον άλλο. Δεν μοιράζονται συναισθήματά τους. Μένουν στην επιφάνεια κι απομακρύνονται πρώτα συναισθηματικά κι έπειτα σωματικά. Είτε δεν έχουν μάθει πώς να συνδέονται, είτε δεν μπορούν κι ασυνείδητα κρατούν άμυνες και σηκώνουν τείχη.
Κάποιοι δεν ανοίγονται και δεν επικοινωνούν τα συναισθήματά τους και οι υπόλοιποι αν τύχει ένας άνθρωπος να ανοιχτεί απέναντί τους, δεν ξέρουν πώς να διαχειριστούν αυτό το μοίρασμα και την αλήθεια που κάποιος τους φανέρωσε. Έτσι, είτε από φόβο, είτε από άγνοια, κολυμπάμε στα ρηχά νερά της λίμνης, ενώ δίπλα μας υπάρχει ολόκληρος ωκεανός. Υπάρχει ωκεανός συναισθημάτων μέσα στον άνθρωπο κι όμως, ο άνθρωπος μπορεί πιο εύκολα να ταξιδέψει στα πιο μακρινά σημεία του σύμπαντος από το να φτάσει μέσα στην καρδιά του.
Όλοι οι άνθρωποι έχουν ένα κοινό στοιχείο: τα συναισθήματα. Τα συναισθήματα είναι παγκόσμια, πανανθρώπινα και διαχρονικά. Όλοι οι άνθρωποι τα βιώνουν καθημερινά. Λίγοι όμως ξέρουν να τα αναγνωρίζουν, ακόμα λιγότεροι να τα μοιράζονται και ελάχιστοι να τα εκφράζουν με τον κατάλληλο τρόπο. Ωστόσο όλοι θέλουμε υγιείς ανθρώπινες σχέσεις που θα έχουν διάρκεια.
Αν θέλουμε λοιπόν, ποιότητα στις σχέσεις μας τότε είναι σημαντικό να αρχίσουμε από τον εαυτό μας. Να αναγνωρίζουμε τις ανάγκες του και να τις καλύπτουμε με σεβασμό και κατανόηση προς εμάς και τους άλλους. Ίσως δεν το έχουμε συνειδητοποιήσει αλλά αν θέλουμε να αλλάξουμε την δυναμική που έχει μια σχέση, μπορούμε να το κάνουμε αλλάζοντας πρώτα, εμείς τον εαυτό μας. Μια αλλαγή οπτικής μπορεί να φανερώσει νέα δεδομένα. Μέσα στον καθένα μας υπάρχουν σειρήνες, κορναρίσματα, κόκκινα φανάρια και τσιμέντο, αλλά υπάρχει επίσης ουρανός, σύννεφα, ήλιος, αρκεί να στρέψουμε ψηλά το κεφάλι. Κι αν το σκεφτούμε, στο ίδιο σημείο είμαστε, δεν πήγαμε πουθενά μακριά. Το μόνο που άλλαξε είναι η οπτική γωνία.
Για σκεφτείτε τώρα αν από τον εγκέφαλο, μεταφέρουμε την εστίασή μας στην καρδιά. Αν από τις άπειρες σκέψεις υπολογισμού και μέτρησης, μεταφερθούμε στο περιβάλλον της οικειότητας, της ασφάλειας και της σιγουριάς της καρδιάς μας. Αν από τις σκέψεις του μυαλού, μπούμε μέσα στην ενσυναίσθηση της καρδιάς του κάθε ανθρώπου. Τότε χωρίς να μετακινηθούμε θα έχουμε ταξιδέψει μακριά. Θα έχουμε γνωρίσει έναν καινούριο κόσμο, τον δικό μας εσωτερικό κόσμο, αλλά θα έχουμε μπει βαθύτερα και στον εσωτερικό κόσμο των συνανθρώπων μας.
Σας προτείνω λοιπόν, να κάνετε αυτό το ταξίδι, από τον εγκέφαλο στην καρδιά και να παρατηρήσετε τα αποτελέσματα…
Όπως πάντα έχετε την αγάπη μου.